Terminale zorg: Huisarts moet regie voeren

donderdag, 26 mei 2011 08:13

Op 24 mei zou er een algemeen overleg plaatsvinden in de tweede kamercommissie volksgezondheid over terminale zorg. Dit overleg is helaas tot nader order uitgesteld.
In een brief aan de tweede kamer maken de KNMG, LHV en NHG hun zorgen kenbaar over het ontbreken van eenduidige afspraken tussen CIZ, zorgkantorn en (thuis)zorginstellingen.

Indicatie

Het aanvragen van een indicatie voor een patiënt in terminale fase (thuis, in een hospice of in een verzorgings/verpleeghuis) bij het CIZ is moeilijk en tijdrovend. Vaak wordt een te lage indicatie afgegeven door het CIZ waardoor de patienten onvoldoende zorg krijgen. Onderhandelen over die indicatie is lastig, vooral omdat juist voor die patiënten geen tijd meer beschikbaar is.

Teamwork en regie

De KNMG, LHV en NHG zijn van mening dat terminale zorg multidisciplinair teamwerk is, waarbij de huisarts de regie moet voeren.
Het tijdig signaleren en herkennen van symptomen, klachten en problemen kunnen vaak ongewenste ziekenhuisopnamen voorkomen.
De kenmerkende eigenschappen van de huisartsenzorg (continuïteit, generalisme en contextgerichtheid) maken de huisarts hiervoor bij uitstek geschikt. Voor specifieke kennis moeten zij terecht kunnen bij ervaren collega's, specialisten of palliatieve teams in de regio.
Goede terminale zorg en begeleiding kan alleen worden gegeven als de huisatrs ondersteund wordt door een hecht team van hem/haar bekende zorgverleners en verpleegkundigen.
De realiteit is echter dat huisartsen vaak te maken hebben met een groot aantal onbekende organisaties en medewerkers met verschillend opleidingsniveau.

In hun brief dringen zij erop aan dat het kabinet ervoor moet zorgen dat er eenduidige afspraken worden gemaakt bij het aanvragen van een indicatie voor terminale zorg.

Thuiszorg De Lage Landen ondersteunt het uitgangspunt dat een goede coördinatie onontbeerlijk is voor goede thuiszorg en dat de huisartsen hier een grote rol (link naar pagina voor huisartsen) in kunnen spelen. Patienten en hun naasten, die geconfronteerd worden met een eindig leven, moeten zich geen zorgen hoeven te maken over goede zorg. Een meer dan goede communicatie tussen zorgteam en huisarts is daarbij onontbeerlijk.